chwilowka

 

 Stanisław Hozjusz, urodził się 5 maja 1504 r. w Krakowie. Jego ojciec Ulryk, przybył tu z Badenii pod koniec XV wieku. Ożenił się z Anną, wdową po zamożnym krakowskim kupcu. Niedługo po narodzinach Stanisława rodzina Hozjuszów przeniosła się do Wilna, gdzie spędził on swoje dzieciństwo.

Duży wpływ na dorastanie Stanisława mieli wileńscy dominikanie i chciał on nawet wstąpić do tego zgromadzenia, lecz ojciec nie wyraził na to zgody. Wolał posłać syna na studia. W latach 1519-1521 Stanisław Hozjusz studiował sztuki wyzwolone w Akademii Krakowskiej. Po studiach został prywatnym sekretarzem biskupa krakowskiego Jana Konarskiego, a po jego śmierci pozostał na dworze biskupim u jego następcy - Piotra Tomickiego.

W roku 1530 rozpoczął studia na Uniwersytetach w Bolonii i Padwie. W 1534 roku ukończył je z tytułem doktora obojga praw i wrócił do kraju na dwór biskupi w Krakowie. Od roku 1538 rozpoczął pracę sekretarza kancelarii królewskiej. W tym samym roku został mianowany kanonikiem kapituły warmińskiej.

Święcenia kapłańskie Stanisław Hozjusz przyjął w roku 1543, mając 39 lat, zaś w roku 1549 został mianowany biskupem chełmińskim, choć sakrę biskupią przyjął dopiero 16 marca 1550 roku. W następnym roku 22 kwietnia 1551, został biskupem warmińskim.

Do najważniejszych zadań w nowej diecezji zaliczał reformę duchowieństwa, kształcenie młodzieży oraz przeciwdziałanie reformacji na Warmii. To on był autorem wyznania wiary, przyjętego przez biskupów polskich podczas synodu piotrkowskiego w 1551 roku. Na ich prośbę przygotował także szerszą rozprawę na ten temat: Confesio Fidei Catholicae Christiana, będącą wykładem doktryny katolickiej. Stanowczo przeciwstawiał się próbom oderwania Kościoła polskiego od Rzymu i zwołania soboru narodowego.

W 1558 roku na wezwanie Pawła IV udał się do Rzymu, by zdać papieżowi relację na temat sytuacji Kościoła w Polsce. Na jego prośbę pozostawał w Rzymie. Po śmierci Pawła IV, z polecenia nowego papieża - Piusa IV, w roku 1560 Hozjusz objął funkcję nuncjusza papieskiego w Wiedniu.

16 lutego 1561 roku papież Pius IV mianował Hozjusza kardynałem, a następnie jednym z pięciu legatów papieskich na Sobór Trydencki. Największy wpływ Hozjusza na uchwały soborowe widać w nauczaniu o Eucharystii, o ofierze Mszy św., o kapłaństwie, o władzy biskupiej i prymacie papieskim. Po zakończeniu soboru, w grudniu 1563 roku, Hozjusz wrócił do kraju, gdzie doprowadził do przyjęcia uchwał trydenckich przez króla Zygmunta Augusta. Po powrocie na Warmię w 1565 roku, założył w Braniewie seminarium duchowne, które stąd właśnie nosi jego imię - Hosianum.

W 1569 roku Hozjusz ponownie wyjechał do Włoch, jako poseł polski. Papież mianował go w 1572 roku członkiem Kongregacji dla Spraw Niemieckich, Kongregacji Tłumaczy Soboru Trydenckiego, a od 1573 roku wielkim penitencjarzem.

Stanisław Hozjusz zmarł 5 sierpnia 1579 roku, w opinii świętości, w Capranica, niedaleko Rzymu. Pochowany został w swoim kościele tytularnym - Najświętszej Marii Panny na Zatybrzu. Obecnie trwa jego proces beatyfikacyjny.